federacja.gry-online.pl

 


Informacje
Przed premierą
Beta Test
Recenzja
Poradnik
Galeria
Wymagania
Forum

 

 

2/3

Przechodzimy do bardziej szczegółowego opisu postaci. Oj, oj, oj !!!

- Tu zaczyna się cała zabawa, czyli wybieranie i modyfikacja skillów.

  • Podstawowe Umiejętności = 4 kategorie x 4 umiejętności (każda na 5 możliwych poziomach) = 16
  • Dziedziny Technologiczne = 8 dziedzin x 7 umiejętności w dziedzinie = 56
  • Szkoły Magii = 16 szkół x 5 czarów = 80

Daje to w sumie 152 umiejętności które możemy nabywać i modyfikować, większość z nich powiązana jest również z podstawowymi i drugoplanowymi parametrami postaci, do tego dochodzi jeszcze balans pomiędzy światem magii i technologii oraz pomiędzy dobrem i złem, ilość punktów życia, „fatigue” czyli odpowiednik manny, rozwój w miarę przyrastania poziomów doświadczenia i mamy już dosyć pełny obraz tego jak rozbudowany jest system rozwoju postaci w Arcanum. Chwała za to twórcom.

- Na koniec kupujemy za posiadaną kwotę wyposażenie startowe i możemy ruszać do boju.

Proces ten odbywa się jednorazowo na początku gry lecz statystyki naszej postaci są modyfikowane przez cały czas jej trwania, co zapowiada bardzo dobrą zabawę (to co lubią misie). Dla tych którzy po przeczytaniu tego opisu lub też po siedzeniu tygodnia na próbach zrozumienia jak to działa dostali napadu stanów lękowych, twórcy gry przygotowali znaczące ułatwienie. Mamy mianowicie kilkadziesiąt predefiniowanych „zawodów” i ich mieszanek z określonymi metodami dystrybucji parametrów. Wystarczy wybrać sobie np. „technologiczny zabójca z plebsu” lub też „elfi mag z wysokiego rodu”, a zarówno w trakcie tworzenia postaci jak i podczas wzrostu poziomów w miarę postępu gry po wciśnięciu magicznego przycisku statystyki rozdzielane są automatycznie.

Uff... nie smućcie się to jeszcze nie wszystko, pozostaje aparycja która wpływa na relacje z NPCtami i nieokreślona bliżej ilość parametrów o których będziecie się dowiadywali albo z instrukcji albo wiele lat po ukończeniu gry.

Grafika

Oceniając grafikę rozdzielę temat na dwa zagadnienia. Pierwsze to ekran gry, czyli okno w którym widzimy naszą postać na tle krajobrazu oraz resztę oprawy graficznej.

Hmm ... jeżeli chodzi o ekran gry to Black & White to to nie jest. Zero grafiki wektorowej, czyste stare dobre rastry. Czy to dobrze czy źle? Z pewnością wszyscy miłośnicy Fallouta dostaną apopleksji z radości gdyż Arcanum bardzo dobrze udaje Fallouta (co nie oznacza że wystarczą sprzętowo komputery na których Fallout chodził). No może trochę przesadzam, grafika jest bardziej szczegółowa a postacie wyraźniejsze i z płynniejszą animacją. Nuworysze wychowani na Infinity Engine z BG czy np. mającej się niedługo ukazać w naszym kraju w pełni wektorowej Evil Islands mogą poczuć się zawiedzeni. Czysta funkcjonalność, okraszona co nieco zmiennym naświetleniem scen i urozmaiconymi elementami krajobrazu. Nie żebym miał coś przeciwko tego typu grafice, ale jak znam życie to za „ekran gry” Arcanum nagrody za innowacyjność nie dostanie. Natomiast tego typu izometryczne przedstawienie postaci pozwala na uzyskanie bardzo dobrej grywalności w grach cRPG (vide Ultima Online) i to prawdopodobnie zaważyło razem z sentymentem do starych gier na fakcie, iż ekran wygląda tak a nie inaczej.

Oto dwa pełne przykładowe ekrany z gry (hmm... proszę kliknąć aby powiększyć)

Jeżeli chodzi natomiast o pozostałą oprawę graficzną to jest bez zarzutu. Wszystkie elementy począwszy od bardzo ładnego intro aż po przyciski w panelach do sterowania wykonane są z dużą starannością o zachowanie wspólnego stylu dopasowanego do atmosfery gry. I tak jak w Falloutach gdzie tematem przewodnim jest post-apokaliptyczna wizja ameryki lat pięćdziesiątych (bardzo atrakcyjna skądinąd) ze swoimi stylizowanymi na telewizyjne reklamówki wstawkami animowanymi, w Arcanum dominują klimaty schyłku XIX wieku, ery rewolucji technologicznej osadzonej w świecie fantasy. Wizja ta nawiązująca do książek Julius’a Vernea i innych prekursorów wczesnej SF i bardzo trafia w moje gusta wydając mi się doskonałą oprawą do cRPG (wreszcie coś nowego spoza AD&D).

Walka

Zgodnie z oczekiwaniami, w grze dostępne są dwa tryby walki. Walka w czasie rzeczywistym gdzie szybko i sprawnie możemy rozprawić się ze słabymi przeciwnikami oraz nie musimy w nieskończoność czekać aż ogromny oddział np. łatwych do zabicia szczurów wykona kolejno swoje ruchy, oraz walka w trybie turowym gdzie możemy powolutku planując każdy krok wykończyć trudniejszych przeciwników. Przechodzenie pomiędzy trybami jest płynne i proste, ot „spacja” i już. Ważny dla grywalności jest fakt, iż można wybrać defaultowy tryb walki który włącza się standardowo gdy ktoś nas zaatakuje. Dla ludzi wybrednych jest jeszcze jedna opcja, czyli przyspieszony tryb turowy. O kolejności ataku i liczbie punktów ruchów (w trybie turowym) oraz o prędkości ruchów i szybkości władania bronią (w trybie real-time) decydują parametry postaci, dotyczy to zarówno naszych bohaterów jak i przeciwników.

Ogólne system walki przypomina połączenie starego dobrego Fallouta i serii Baldursa, powinien zadowolić wszystkich ze względu na swoją elastyczność.

Przeciwnicy i przyjaciele

Mnogość rodzajów spotykanych przez drużynę postaci w trakcie naszych podróży po krainie wiąże się z realiami świata, wielością ras, klas socjalnych i różnic kulturowych pomiędzy poszczególnymi prowincjami krainy. Generalnie jednak wśród potworów dominują klimaty fantasy a wśród NPC humanoidalno – technologiczne.

Rozgrywkę możemy przeprowadzać jedną postacią, lub w zależności od posiadanych parametrów przyłączać do drużyny towarzyszy podróży nad którymi sprawujemy dosyć luźną kontrolę. Ilość osób którymi możemy sterować zależy od parametrów naszego bohatera.

 
copyright © 2000 - 2020 GRY-OnLine S.A.